We zitten met 12 netjes in 2 rijtjes te luisteren naar een Nederlandse dame die met veel gebaren en vol overgave zingt dat het er op aankomt niet op te geven en te geloven in wat je doet. Wij, de 12, zijn allen nascholers op het einde van een nascholingsdag rond NLP (neuro linguïstisch programmeren) die wij voor de verandering eens zelf mochten volgen. Het was zonder meer een boeiende dag met een stijl die nogal verschilde van hetgeen wij in België gewoon zijn, maar met een aanpak die overeenkwam. Er was theorie en er waren oefeningen en we kregen feedback. De wijze waarop was misschien wat sommigen onder ons –typisch Nederlands- zouden noemen, maar dat zegt natuurlijk niets over de kwaliteit van de dag. Tijdens het luisteren vraag ik mij af wat het effect van deze nascholing nu zal zijn op mij en mijn team? Zal ik – wat ik geleerd heb over taalgebruik en persoonlijkheid – meenemen in mijn dagelijkse omgangsvormen? Zal ik mijn communicatie afstellen op de wijze waarop anderen zich uitdrukken? Een effect is alleszins dat we met zijn allen samen zijn geweest en dat het een leuke dag was. Qua groepsgevoel kan dat tellen. We volgden de nascholing dan ook in het kader van een teamdag. Of de nascholing ons ook heeft leren omgaan met weerstanden tijdens nascholingen (het onderwerp van deze dag), dat moet nog blijken. Het zingen zullen we in België niet overnemen, hoe mooi het ook was, daar zijn we hier nog niet klaar voor. Bovendien zijn mijn zangtalenten ook net iets minder. De laatste tijd heb ik vaak stilgestaan bij het effect dat nascholingen uiteindelijk hebben. Literatuur geeft ons wel voorwaarden die kunnen leiden tot een positief effect, maar een effectmeter is blijkbaar nog niet uitgevonden. In een tekst die onze vorige minister Frank Vandenbroucke schreef, samen met Dirk Malfait, zie ik het woord ‘effect’ terugkomen. ‘De samenleving is maakbaar, maar de maakbaarheid ervan vereist hardnekkigheid en geduld’ (sampol, 2009/10). Ze hebben het over effecten van het beleid en het fabeltje van de quick wins. Hardnekkigheid heb ik, denk ik wel. Geduld soms iets minder. Hoe graag zou ik snel willen weten of wat ik doe opbrengt? Hoe zelden is dit mogelijk! Maar met hardnekkigheid en geduld kom ik er dus wel volgens onze ex-minister. Het zijn twee woorden die me meer zeggen dan rustige vastheid, maar dat is natuurlijk persoonlijk. Voilà, 2010 zal veelbelovend worden. Met hardnekkigheid en geduld zal ik mij op persoonlijk vlak en professioneel vlak smijten in alles wat ik doe. Hopen dus dat mijn hardnekkigheid opbrengt en dat anderen ook geduld hebben met mij wanneer het nodig is. En nu van onze ex-minister, naar onze nieuwe minister. Ik moet immers 20% goede besparingen in het nascholingsbudget verantwoorden. Ik wens iedereen een zeer actief 2010 met veel positieve effecten.
Scores:
Categorie(ën): Beschouwend, Onderwijsbeleid
|