Twee tegenstrijdige berichten, onlangs, in de kranten. Omdat de werkingstoelagen gedurende twee jaren zullen bevroren worden, eist Mieke van Hecke van de Guimardstraat een verhoging van de maximumfactuur. Daartegenover wijst een studie uit dat ouders steeds meer moeten betalen, een kind in het secundair kost bijvoorbeeld bijna 1 000 euro per jaar. Omdat ik zelf een beursstudent ben geweest en een kind van een kroostrijk gezin, ben ik bijzonder gevoelig voor deze problematiek, ik heb er als leraar dan ook altijd rekening mee gehouden – weliswaar met gemengde gevoelens want bepaalde zaken zoals boeken mogen volgens mij wel iets kosten. Wat die schoolboeken betreft stellen we vast dat het vaak niet meer gaat om boeken maar om pakketten met allerlei modern didactisch materiaal. Bovendien zijn deze handboeken steeds luxueuzer geworden wat naar mijn mening nergens voor nodig is: maak een boek inhoudelijk interessant dan heb je geen veelkleurendruk nodig. Dan zijn er de activiteiten extra muros waarop heel wat kan worden bespaard als men zijn objectieven beter kiest, bijvoorbeeld kortere verplaatsingen, indien mogelijk te voet. Bezoeken aan musea kan men goedkoper maken door de rondleiding te laten geven door een bevoegde leerkracht, dan spaar je de gids al uit. En aan de waarde van dure ondernemingen zoals skiklassen kan men ernstig twijfelen: skiën kan men ook leren na zijn 20ste of wanneer men reeds zelf deze reis kan betalen. Als het gaat om groepsvorming dan zijn initiatieven in eigen streek of land aan te bevelen. Wat het katholiek onderwijs betreft: waarom niet terugkeren naar de retraites in een klooster? En als kennismaking met de verstilling en de meditatie zou dit ook kunnen voor de officiële scholen. Kortom, er zijn verscheidene praktische voorstellen uit te werken om de kosten van ons onderwijs te drukken. Het komt erop aan een onderscheid te maken tussen wat onmisbaar is en wat kan beschouwd worden als een luxe. In elk geval moet het zo zijn dat de kostprijs nooit een aanleiding mag zijn om voor een onderwijsrichting of school niet te kiezen: we moeten ten allen prijze de financiële discriminatie bestrijden of voorkomen. Elitescholen zijn uit den boze, althans in financiële zin en als ze gesubsidieerd worden. Niettemin zal onderwijs voor de ouders altijd een investering blijven en wellicht de meest zinvolle uit heel hun leven, alleen mag deze investering geen beproeving worden: opoffering zou ik liever reserveren voor de heiligen onder ons.
Scores:
Categorie(ën): Geen categorie
| 
(4 stemmen)
