Sinds halfweg vorig academiejaar zit ik opnieuw op de schoolbanken. Op zaterdagvoormiddag volg ik als vrije student de theologische cursussen aan het HDGI in Gent. En ik ben een tevreden student. Tevreden over de kwaliteit van de lessen. Tevreden over de aard en het niveau van de cursussen. Tevreden over de toegankelijkheid van de docenten. Nochtans zijn de meeste lessen totnogtoe vrij traditioneel ex cathedra. Nochtans zijn de meeste cursussen vrijwel uitsluitend op papier beschikbaar (én te blokken voor een deftig examen). Nochtans zijn de docenten enkel tijdens hun lesmomenten fysiek aanwezig op het instituut. En toch. Toch zijn de lessen zo boeiend, dat je vergeet dat de lesgever vertelt en de student ontvangt. Zeker, af en toe worden er vragen gesteld en verduidelijkt de docent dan de leerstof, of hij gaat er dieper op in. Maar dat soort interactiviteit was er toch al altijd? En toch is het ook geen nadeel dat de cursussen op papier beschikbaar zijn en dat je tijdens de les af en toe iets extra noteert. En toch zijn de docenten altijd aanspreekbaar, via e-mail. Alle vragen krijgen een doordacht en afdoende antwoord. Formele studiebegeleiding is er niet. Ik zou ook niet weten waar ik de ombudspersoon kan vinden. En de studenten mogen geen vragenlijst invullen om hun docenten te beoordelen. De student die van zichzelf weet dat hij een (studie)probleem heeft, meldt dit aan het instituut. In samenspraak met de docenten wordt dan een individueel traject opgesteld, zonder dat dit allemaal (administratief) geformaliseerd moet worden. Een probleem tussen een docent en een student wordt van persoon tot persoon opgelost, eventueel via bemiddeling van een derde. Een dossier moet daar niet noodzakelijk van opgemaakt worden. We zijn toch volwassen mensen onder elkaar? Uitgepraat is uitgepraat. Docenten formeel beoordelen hoeft niet, wat mij betreft. Wat ik niet geslaagd vind aan de cursus, meld ik aan de docent in kwestie. Die neemt daar akte van. Wat hij of zij daarmee doet, kan ik moeilijk inschatten. Maar dat zou bij een formele evaluatie niet anders zijn. Bovendien weet het instituut ook zonder een zelfevaluatierapport verdraaid goed hoe de studenten over de opleidingen en hun docenten denken. De opleidingen aan het HDGI worden niet voor niets hoog ingeschat. Het geheim zit ‘m volgens mij in het communicatiemodel. Onze hele maatschappij - en dus ook het (hoger) onderwijs - is gebouwd op het debat-, discussie- of conflictmodel. Als we het ergens niet mee eens zijn, leggen we bij een daarvoor bevoegde, onafhankelijke en neutrale instantie klacht neer. Die instantie maakt een dossier op en confronteert de aangeklagene met de klacht. Woord en wederwoord. Kijk naar de media en je ziet meteen dat dat het heersende communicatiemodel is: zet in de studio van Terzake, het dagelijkse programma voor achtergrond (!) en duiding (!) bij het nieuws, twee mensen die liefst een diametraal tegengestelde mening vertolken en laat hen vervolgens gedurende drie - maximum vijf - minuten elkaar bekampen met oneliners. De vox populi mag via een poll op de website van het programma vervolgens laten weten wie het best overkomt. Wie daarbij écht gelijk heeft en wat dan uiteindelijk als oplossing uit de bus komt, is van minder belang. Een interessante vaststelling. Hoog tijd dat we het informele dialoogmodel in ere herstellen. Dat is precies wat het HDGI doet. De problemen aanpakken als ze zich stellen (waar hebben we dat nog gehoord?). Overigens wil "informele dialoog" niet zeggen dat je in een oeverloze praatbarak bent en dat je na de dialoog een vaag "we zien wel..." hoort. Het is de bedoeling dat je via dialoog tot een echte oplossing komt die uiteindelijk voor elke betrokken partij aanvaardbaar is. Maar intussen onthouden we dat er vooral lessen moeten gegeven of gevolgd worden. Er moeten immers mensen gevormd en opgeleid worden. En één zo'n mens is sowieso al een pak belangrijker dan alle procedures samen. Ook dat zou wel eens een interessante vaststelling kunnen zijn. Kunnen we misschien nog wat van leren?
Scores:
Categorie(ën): Beschouwend, Onderwijsbeleid
| 
(4 stemmen)
