Toen in 1967 de ‘pilencycliek’ Humanae Vitae werd gepubliceerd zei de Nederlandse cabaretier Wim Kan in zijn Nieuwjaarsconference: ‘Wie de sport niet beoefent, moet zich niet bemoeien met de regels.’ Hij bedoelde: wie zelf niet aan seks doet, moet aan anderen niet voorschrijven hoe ze hun seksualiteit dienen te beleven. Men kan die redenering ook omdraaien: wie niet behoort tot de kerk, dient zich niet te mengen in kerkelijke gebeurtenissen. Een kerk is net als een sekte een gesloten systeem en wat daarin gebeurt gaat enkel de leden van het systeem aan. Ik zie minstens twee uitzonderingen: wanneer binnen het systeem de mensenrechten worden geschonden, en wanneer het systeem zijn eigen regels probeert op te leggen aan de rest van de gemeenschap door de wetgeving die voor alle burgers geldt, te beïnvloeden. Bisschop Léonard heeft uitspraken gedaan die onder deze uitzonderingen vallen. Hij noemde homoseksuelen ‘abnormaal’. Stel je voor dat dit oordeel wordt overgenomen door het katholiek onderwijs en dat in de godsdienstlessen de homoseksuele leerlingen te horen krijgen dat zij abnormaal zijn. Het is sowieso al moeilijk voor adolescenten om hun andere geaardheid te aanvaarden en te outen: in de groep van leeftijdsgenoten heerst een machosfeertje en ‘mietjes’ is daarin een scheldwoord, de onverdraagzaamheid en spotlust domineren. Wanneer de godsdienstleerkracht dan verplicht wordt om het kerkelijk standpunt te vertolken dan wordt de spontane discriminatie of afwijzing nog verscherpt. Men kan daarover lacherig doen of onverschillig de schouders ophalen, maar de mogelijkheid bestaat dat dit zal leiden tot persoonlijke drama’s: het zou niet de eerste keer zijn dat een puber of adolescent die uit de groep wordt gestoten of belachelijk gemaakt, zich het leven beneemt. Om die reden kunnen we niet anders dan het kerkelijk standpunt, zoals het door bisschop Léonard werd verwoord, aan de kaak stellen. We doen dit niet uit een primair antiklerikalisme maar uit bezorgdheid voor de jonge mens die ontvankelijk is voor de oordelen van de volwassenen en emotioneel uiterst kwetsbaar. De uitspraken van Léonard mogen dan wettelijk gezien onder de godsdienstvrijheid en de vrije meningsuiting vallen, ze zijn moreel verwerpelijk en we moeten dan ook in alle duidelijkheid een tegenstem laten horen. Niet de homo’s plaatsen zich buiten de moderne samenleving, wel diegenen die er onwetenschappelijke en nodeloos kwetsende oordelen op na houden. Trouwens, nergens in het evangelie vind je een versregel waarin Jezus van Nazareth iemand ‘abnormaal’ noemt. De profeet was dan ook minder seksueel geobsedeerd dan diegenen die pretenderen zijn opvolgers te zijn. de haan 10 maart 2010
Scores:
Categorie(ën): Beschouwend
| 
(2 stemmen)
